Adrien Lucca - Lore Stessel - Lut Vanautgaerden

Adrien Lucca - Lore Stessel - Lut Vanautgaerden
21 maa 2015 - 03 mei 2015
Exhibition Views: 
Text: 

De composities van Adrien Lucca zijn het resultaat van een onderzoek inzake kleurtheorie. De kunstenaar gebruikt wetenschappelijke methodes om de fysische en fysiologische eigenschappen van kleur te analyseren en te ordenen. Deze werkwijze is vergelijkbaar met het componeren van muziek door de herordening van geluiden. Beide disciplines bestaan immers uit verschillende delen die ontleed en opnieuw samengesteld kunnen worden. De studies gebeuren niet lukraak, maar omvatten een web van formules, berekeningen en technieken die complexe vaardigheden en een voortdurend leerproces vereisen. Daarbij staat niet één probleemstelling centraal, maar tracht de kunstenaar zich te wenden tot een aaneenschakeling van topics gerelateerd aan fysica en kleurtheorie, kunstgeschiedenis, fotografie en digitale kunstvormen. Het brede onderzoeksveld wordt voorlopig slechts gedeeltelijk en vooral voor economische doeleinden verkend, dus er is veel ruimte voor de kunstenaar om het verder te exploreren. De tekeningen van Adrien Lucca tonen vaak het procesmatige dat eigen is aan deze analyses en corresponderen vormelijk met een kleurenstudie. Tegelijkertijd experimenteert de kunstenaar met geometrische figuren en optische illusies die de toeschouwer op een actieve manier betrekken. Ze (mis)leiden de ogen en nodigen uit tot een dans waarbij de kijker heen en weer wandelt voor het werk om de samensmelting en de segregatie van kleurlijnen waar te nemen. Een reeks nieuwe werken werd dan weer uitsluitend door computerprogramma’s en een printer uitgevoerd. De toets van de kunstenaar lijkt daardoor te zijn gereduceerd tot het ingeven van formules. Het resultaat is zelfs voor hem grotendeels een verrassing, maar blijft wel het gevolg van zijn vooropgestelde parameters. Ook in deze werken is het procesmatige en het onderzoek van belang, hoewel het resultaat er meer als een afgewerkt product uitziet.

Lore Stessel concipieerde een techniek die schilderkunst en fotografie vermengt. Zo verenigt ze de eigenschappen van beide disciplines. Ze schildert een fotogevoelige laag op doek en ontwikkelt op die manier foto’s op canvas. De beweging die nodig is om de emulsie te verspreiden, zorgt voor een lichamelijke betrokkenheid. Deze fysieke aanwezigheid is dan ook het belangrijkste uitgangspunt van het werk. Dit uit zich zowel in de manier van werken als in de onderwerpen. Lore Stessel gaat op zoek naar de spanning van het lichaam ten opzichte van verschillende omgevingen. In Deauville maakte ze foto’s tijdens een wandeling langs de stadsgrenzen, ze vroeg dansers om te bewegen op verschillende locaties in New York, in Anderlecht fotografeerde ze dierenlichamen in de abbatoirs, en verder maakt ze ook heel wat beelden van haar eigen omgeving. Via haar ‘toets’ kan de kunstenares in zekere mate bepalen op welke plaats de foto meer of minder zichtbaar wordt. De dynamiek die gepaard gaat met deze geste is erg karakteristiek aan schilderkunst. Waar een abstract geschilderd tableau echter te subjectief of net vrijblijvend lijkt, kunnen foto’s op een directe manier de omgeving weergeven. Lore Stessel beweegt zich op die manier tussen de nood aan een lichamelijke aanwezigheid in het werk en de weergave van de realiteit. Ze wil de werkelijkheid tonen zoals ze die zelf gewaarwordt, zonder de toeschouwer een vervolmaakt beeld op te leggen. Door de foto’s te abstraheren via haar interdisciplinaire techniek toont ze geen voorgekauwd tafereel, maar zijn haar werken te ontrafelen tot een gevoel dat meer is dan een momentopname. Ze relativeert de foto en toont niet één waarheid, maar een waaier aan intenties en betekenissen.

Lut Vanautgaerden reflecteert in haar werk op de eigentijdse zapcultuur via de mogelijkheden van collage. We selecteren dagelijks uit een overvloed aan beelden waardoor slechts een fractie van dit alles werkelijk ons geheugen binnendringt. Tegelijkertijd zijn de beelden die we te zien krijgen in grote mate gemanipuleerd. De realiteit die de massamedia ons voorschotelen, strookt dus niet altijd met onze eigen werkelijkheid. Lut Vanautgaerden neemt deze technieken van knippen, plakken en bewerken over en creëert zo eigen composities die refereren aan persoonlijke herinneringen en ervaringen. In tegenstelling tot wat we gewend zijn, maakt zij het spel van manipulatie zichtbaar. De toeschouwer wordt niet geabsorbeerd door een beeld, maar is zich bewust van de mogelijkheden tot misleiding. De diverse media die de kunstenares hiervoor gebruikt zijn nauw met elkaar verwant. Schilderijen ontstaan vaak op basis van eerdere collages die dan weer het gevolg zijn van zelf gemaakte of gevonden foto’s. Ze worden soms deel van grotere sitespecifieke installaties waarbij de kunstenares de tentoonstellingsruimtes optisch verlengt. Deze trompe l’oeils werken echter vervreemdend doordat verschillende elementen de illusie doorprikken. In haar zoektocht naar het creëren van nog meer afstand tussen de zogenaamde ‘realiteit’ en de toeschouwer, maakte de kunstenares een video van voorgaande installaties. Dit recent geïntroduceerde medium wil – nog meer dan schilderkunst – geloofwaardig zijn. Doordat het de zoveelste fase is uit een volledig creatieproces, staat de video echter het verst van de inspiratiebron die vaak wel nog zichtbaar is in de collages.

Ilse Roosens