Marie-Fleur Lefebvre

Marie-Fleur Lefebvre
Anonymous #32  (2015) | 14,5 x 21,5 cm | acryl en olie op doek
Economy (2013) | editie van 3 + 1AP | 30 x 20 cm | lambda metallique - diasec
Comma (2013) | 21 x 29,7 cm | acryl op glanzend fotopapier
Anonymous #33 (2015) | editie van 3 + 1AP  | 220 x 127 cm | digitale C-print op Fujiclear papier
Text: 

(True) passing by (through) paintings

Er is een interessante dubbelheid aan het werk van Marie-Fleur Lefebvre (°1982, Neuilly-sur-Seine, Frankrijk), die in principe zeer hedendaags is. Kijken naar haar abstracte schilderijen, lijkt voor een toeschouwer in de eerste plaats een fysiek kijken naar schilderkunst. Het is een puur tactiel kijken, dat op het eerste zicht alle ‘betekenis’ ontkent. Enerzijds wordt de toeschouwer met zachte maar vastberaden hand geleid door een uitgekiend labyrint van de meest diverse, schilderkunstige technieken, gaande van grote, ruwe expressieve gebaren, over subtiele, bijna figuratief leesbare interventies, tot een meer kleinschalige, efemere en tactiele grafische schriftuur. Lefebvres werk getuigt van een ongelooflijk uitgebreide materiaaldiversiteit die virtuoos is in haar openheid – zowel op beeldend vlak als ten opzichte van het medium schilderkunst – en die tegelijkertijd consequent trouw blijft aan haar eigen artistieke vocabularium. Door zulke ‘open consequente’ houding ten opzichte van haar medium, creëert Marie-Fleur Lefebvre voor de toeschouwer een open interpretatieplatform dat zeer drempelverlagend werkt, en waarbij de toeschouwer in alle rust kan verwijlen, en de tijd kan nemen om zijn persoonlijke emoties hierbij te onderzoeken.

Op deze manier installeert Marie-Fleur Lefebvre een kijk-platform dat in alle openheid de mogelijkheid biedt om een connectie te maken tussen de individuele gevoelswereld van de toeschouwer, en die van haarzelf. Want daar draait het wel degelijk fundamenteel om in Lefebvres schilderijen. Ze wendt een soort van ‘peinture sémi-automatique’ aan, met een subtiel evenwicht tussen vrije improvisatie en beeldende controle, waarbij ze een heel gamma aan hyperpersoonlijke en emotionele interessevelden onderzoekt. Dit individueel emotieve gamma aan betekenissen is minstens even divers als haar schilderkunstige tools die ze hierbij aanwendt. Enerzijds gaan ze de richting uit van het bijna therapeutische zelfonderzoek naar haar individuele positionering ten opzichte van de donkere kant van de vrouwelijke erotiek - of meer algemeen de donkere kant van de menselijke emotionaliteit - zonder echter het ludieke, lichte en relativerende aspect hiervan over het hoofd te zien. Anderzijds, op een meer emotief-maatschappelijk vlak, onderzoekt Lefebvre haar eigen individuele positionering ten opzichte van hoe mensen vandaag de dag omgaan met het ‘en parcours de route’ oprapen van hun emotionele besognes, om die dan ‘ad hoc’ in te zetten in het dagdagelijkse leven. Deze onthechte manier om om te gaan met emotionele informatie tekent immers tegenwoordig een volledige generatie. Een generatie die besloten heeft om zich niet langer te wortelen in één holistische emotionele situatie, maar zich daarentegen concentreert op het uitwerpen van verscheidene emotionele ankers in al evenveel verschillende tijdelijke havens, ten einde de vorming van haar emotionele identiteit ‘gaandeweg’ vorm te geven.

In deze zin is Marie-Fleur Lefebvres beeldtaal - zowel op schilderkunstig als op individueel-persoonlijk vlak - emotief informeel te noemen, naar analogie van de L’Art Informel die ontstond tussen 1945 en 1960 in Frankrijk. Deze beweging stelde dat door de ‘vormeloze’ handeling van het schilderkundige proces al dan niet toevallig ‘leesbare’ symbolen kunnen ontstaan. Enkel zijn deze symbolen in Lefebvres geval niet enkel universeel-figuratief leesbaar, maar des te meer individueel-emotief.
En dit zowel voor zichzelf als schilder als – en misschien zelfs meer - voor uzelf, als toeschouwer.

(T.V., mei 2015)

CV: 

Marie-Fleur Lefebvre (°1982) Neuilly-sur-Seine (FR)
Woont en werkt in Gent (BE) en Neuilly-sur-Seine (FR)

Studeerde aan het Ecole Nationale Supérieure des Beaux-arts in Parijs (FR)
Is momenteel artist in residence aan het HISK in Gent (BE)

Solo tentoonstellingen
2010 . Past-time, Premier Regard gallery, Parijs (FR)

Groepstentoonstellingen
2015. It takes two to make an accident, Hisk laureaten, Gent (BE)
2014-2015. From where to when, Duo-tentoonstelling met Jura Shust, The White House Gallery, Lovenjoel (BE)
2014. Pourquoi pas de foudre? Duo-tentoonstelling met Philippe Compagon, Pavillon de Pantin, Parijs (FR)
2014. Open atelier HISK kandidaat laureaten 1ste jaar, Gent (BE) : http://hisk.edu/mw/
2013. De paso en la tierra, door de Franse alliantie in Spanje. Groepstentoonstelling, gecureerd door Françoise Adamsbaum, William Jeffett, Alain Fohr, Victoire Di Rosa. French Institute, Seville, Madrid (ES)
2012. De paso en la tierra, door de Franse alliantie in Spanje. Groepstentoonstelling, gecureerd door Françoise Adamsbaum, William Jeffett, Alain Fohr, Victoire Di Rosa. Fine Arts School, Nantes, Bilbao (FR,ES)
2011/2012. Anywhere galerie, Parijs (FR)
2011. Associative action with incarcerated women, Toulon, Bordeaux, Clermont-Ferrand...
 (FR)
2011. Help!, Premier Regard gallery, Parijs 
(FR)
2009. Suco de Caju, Menina de Luz gallery, Rio de Janeiro (BR)
2008. Parque Lage, Rio de Janeiro (BR)
2008/2014. Galerie KEZA, Parijs (FR)